บ้านสมหวังในทุกสิ่ง

หมวดหมู่ => ห้องปรัชญา => หัวข้อเริ่มโดย: Direk ใน พ.ค. 10, 2026, 01:44 PM

ชื่อเรื่อง: การใคร่ครวญในวันอายุครบร้อยปี
โพสต์โดย: Direk ใน พ.ค. 10, 2026, 01:44 PM
... กระทบใจลึก เข้าใจทุกตัวอักษร ...

"เราเคยโหยหาคลื่นลมแห่งชะตากรม ท้ายที่สุดจึงพบว่า:
ทัศนียภาพที่งดงามที่สุดในชีวิตนั้น กลับกลายเป็นอุเบกขา สงบนิ่งด้านใน"

"ในโลกมนุษย์ที่ล้นไปด้วยความอยากได้ใคร่มีทางวัตถุนี้ ชีวิตหนึ่งของคนเรานับว่าลำบากทีเดียว"

"คุณตั้งใจเป็นคนซื่อสัตย์สุจริตที่ไม่แก่งแย่งชิงดีในโลก คนอื่นก็ใช้ประโยชน์คุณ รังแกคุณ"

"คุณพอจะมีความรู้ความสามารถ หน้าตาดี คนอื่นก็อิจฉาคุณ เบียดเสียดผลักไสคุณ"

"คุณถอยให้ด้วยความใจกว้าง คนอื่นก็ล่วงเกินคุณ ทำร้ายคุณ"

"คุณไม่คิดจะแก่งแย่งกับใคร ก็ต้องไม่มีข้อเรียกร้องใดๆ ต่อโลก ขณะเดียวกันยังต้องรักษาเรี่ยวแรงไว้ เตรียมพร้อมรับมือต่อสู้"

"คุณอยากอยู่ร่วมกับคนอื่นอย่างสันติ ก่อนอื่นก็ต้องขับเคี่ยวกับพวกเขา ยังต้องเตรียมพร้อมที่จะเสียเปรียบได้ทุกเมื่อ"

"คนคนหนึ่งผ่านการหล่อหลอมนานาระดับ ก็จะได้วุฒิภาวะ และประโยชน์ในระดับที่แตกต่าง ดุจดังเครื่องเทศ ยิ่งบดละเอียด ยิ่งได้กลิ่นหอม"

"เราเคยวาดหวังได้รับการยอมรับจากโลกภายนอก ท้ายที่สุดจึงรู้ว่า :
โลกเป็นของเราเอง ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับคนอื่น"

... "การใคร่ครวญในวันอายุครบร้อยปี" 一百岁感言
... คำจีน : หยางเจี้ยง [杨绛] นักเขียนนักแปลชาวจีน
... แปล : วิภาดา กิตติโกวิท #MADMANBOOKS