※ ถึงครอบครัวที่ฉันรักที่สุด ※
.
ถ้าวันหนึ่งฉันเป็นโรคสมองเสื่อม
ช่วยเอาข้อความนี้ไปติดไว้บนผนังห้องของฉัน
ตอนที่ฉันยังอ่านเข้าใจ มันจะทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจ
และเมื่อฉันอ่านไม่ออกแล้ว
มันจะกลายเป็นวิธีที่พวกคุณรักฉัน
1. ทุกครั้งที่เข้ามาในห้อง
ช่วยเรียกชื่อฉันก่อน และบอกว่าคุณคือใคร
อย่าถามว่า "จำได้ไหมว่าฉันเป็นใคร"
เพราะฉันอาจไม่รู้จริง ๆ และจะรู้สึกกลัว
2. ถ้าฉันอยู่ในโลกของเวลาอีกแบบหนึ่ง
อย่ารีบดึงฉันกลับมา อยู่เป็นเพื่อนฉันตรงนั้นเถอะ
บางทีที่นั่นฉันอาจมีความสุขกว่า
3. ถ้าฉันพูดว่าอยากกลับบ้าน
จะไปหาเพื่อนเก่า หรือพูดถึงคนที่จากไปแล้ว
ช่วยยิ้มและเชื่อไปกับฉันเถอะ
4. อย่าเถียงฉัน เพราะตอนนั้น
ฉันแยกไม่ออกว่าอะไรจริงอะไรไม่จริง
ใช้ความรัก ให้ฉัน "ชนะ" สักครั้ง
5. ถ้าฉันจำคุณไม่ได้ อย่าเสียใจ
ไม่ใช่ว่าฉันไม่รักคุณ แต่สมองของฉันหลงทาง
6. ถ้าฉันลืมวิธีใช้ช้อน อย่ารีบป้อนข้าว
ลองให้ฉันใช้มือกินดู โดยช่วยใส่ผ้ากันเปื้อนให้
7. ถ้าฉันกังวลหรือเศร้า ช่วยจับมือฉันไว้
อย่าบอกว่า "อย่าคิดมาก" แค่นั่งเงียบ ๆ เป็นเพื่อนฉันก็พอ
8. อย่าปฏิบัติกับฉันเหมือนเด็ก
แม้ฉันจะพูดไม่ได้หรือเข้าใจช้า
แต่จิตวิญญาณของฉันยังเป็นผู้ใหญ่
9. ให้ฉันได้ทำสิ่งที่ฉันชอบต่อไป
10. แม้คุณจะฟังเรื่องเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แต่นั่นอาจเป็นสิ่งเดียวที่ฉันยังจำได้
11. ถ้าฉันอารมณ์แปรปรวน อย่าโกรธฉัน
ลองหาสาเหตุของความไม่สบายใจนั้น
12. ปฏิบัติกับฉันเหมือนที่คุณอยากให้คนอื่นปฏิบัติกับคุณ
13. ช่วยเตรียมของกินเล็ก ๆ น้อย ๆ ไว้ในบ้าน
14. เวลาพูดถึงฉัน ช่วยพูดต่อหน้าฉัน ไม่ใช่เหมือนฉันไม่มีตัวตน
15. ถ้าคุณดูแลฉันตลอดเวลาไม่ไหว อย่าโทษตัวเอง
16. ถ้าฉันต้องไปอยู่สถานดูแล ช่วยมาเยี่ยมฉันด้วย
17. ถ้าฉันเรียกชื่อผิด หรือจำเรื่องผิด ขอให้คุณอดทน
18. เปิดเพลงให้ฉันฟังบ้าง
19. ถ้าฉันชอบหยิบของไปวางที่อื่น ช่วยเอากลับเข้าที่ให้
20. ช่วยให้ฉันยังคงมีความเชื่อและกิจวัตรเดิม
21. อย่าลังเลที่จะกอด หรือจับมือฉัน
22. และที่สำคัญที่สุด ช่วยจำไว้ว่า ฉันยังคงเป็นฉัน
แม้ฉันจะไม่เหมือนเดิม แต่ฉันยังเป็นคนที่คุณรักคนนั้นเสมอ
.
ที่มา : หากวันหนึ่งฉันเป็นโรคสมองเสื่อม
ของคุณหมอซ่งซือเฉวียน 宋思權醫師：若我有一天失智