... การที่ความทรงจำบางเรื่องวางไม่ลง
ไม่ใช่เพราะลืมไม่ได้
แต่เพราะมันเคยอ่อนโยนจริง
แทนที่จะพยายามสลัดทิ้ง
ไม่สู้ให้มันคงอยู่อย่างสงบในมุมหนึ่งของดวงใจ
เหมือนหนังสือเล่มเก่าที่ปิดลง
ได้คิดถึงเป็นบางครั้ง แต่ไม่รู้สึกเจ็บร้าวอีก
ร้องไห้ เพราะเคยจริงใจ
หัวเราะ เพราะในที่สุด ก็รู้จักปล่อยตัวเองไป
เมื่อคุณเต็มใจคลายการยึดติดนั้น
วันคืนจะค่อยๆ คืนสู่ความกระจ่างใส
ใจก็ค่อยๆกลับสู่ความสงบที่มันควรมี
ความทรงจำคงไว้ไม่เป็นไร
มันเตือนคุณว่า คุณเคยรักอย่างกล้าหาญ
การคลายการติดยึดช่วยให้คุณเก็บพลังที่เงียบสงบคืน
ขอให้การเดินทางต่อแต่นี้ไปของคุณ
เดินหน้าไปด้วยความอ่อนโยน เก็บแสงไว้ในใจ
ให้ตัวเองเดินได้คล่องขึ้น เบาขึ้น และเป็นอิสระขึ้น